!کات

در حاشیه پنجمین جشن انجمن منتقدان و نویسندگان سینمای ایران

dormishian — Fri, 04 Jul 2008 22:15:18 GMT

دايي مجيد سينماي ايران

جشن انجمن منتقدان و نويسندگان هر عيب و ايرادي که داشته باشد يک حسن بزرگ دارد و آن اينکه بار ديگر يادآور جايگاه و منزلت نقد و منتقدان در سينماي ايران است.

دوشنبه شب پس از اهداي جايزه ها که چند ساعتي به طول انجاميد، در خلسه عجيبي بودم. با خودم مي گفتم مگر مي شود 200 منتقد برجسته، سينما و عظمت داريوش مهرجويي را از ياد برده باشند، در هر جا که صحبت از سينماست پرچم کيارستمي و کيارستمي دوستان افراشته است، آن وقت چه شده که در موطن اين هنرمند 200 منتقد برجسته نام او را خط زده اند، آيا اين 200 منتقد برجسته فراموش کرده اند که از استادشان هوشنگ گلمکاني چه ها آموخته اند؟ آن هم کسي که سکاندار جريان نقدنويسي سينماي معاصر ايران است و نقد وامدار اوست. در اين حال و هواها سير مي کردم که کامران ملکي را در فاصله پايان اعلام جوايز و شروع کنسرت ناظري ديدم. در فاصله يک ديدار گذري که از کنار هم گذشتيم با خنده به من گفت که يک ديپلم افتخار پيشم داري، حرفش را به شوخي گرفتم و به پاي لطف او به خودم. اما هنوز از مراسم خارج نشده بودم که دوستان عزيز منتقد و داور جشن خبر از جايزه يي دادند که نمي دانستند چرا روي صحنه اعلام نشده است، ماجراي جايزه گرفتن فيلم جادوگر با عدم اعلام آن در مراسم برايم با چند روايت ضد و نقيض همراه شد. يکي مي گفت وقت نشد، گفتم جايزه مستند که اول مراسم بود و وقتي از مراسم پنج ساعته نمي گرفت، ديگري مي گفت چند جايزه ديگر را هم به دليل بالا رفتن زمان جشن فاکتور گرفته اند تا به بخش هاي اصلي برسند، گفتم کدام بخش اصلي؟ ديگري مي گفت جايزه دايره جعفر پناهي را از ياد برده يي که در پارکينگ دادند و او را روي صحنه ندادند، گفتم آخر آقاي پناهي کجا و جايزه جادوگر کجا؟ دو روز از جشن گذشت. سر صحنه فيلمبرداري بودم که دوستي از اعضاي انجمن منتقدان خبر داد که براي گرفتن جايزه با دبير جشن تماس بگيرم. به دوست منتقدم گفتم جشن که تمام شده، کدام جايزه؟ ولي او اصرار کرد که حتماً زنگ بزن.

به دفتر محمد خزاعي دبير جشن تلفن زدم. خزاعي عزيز با لهجه شيرين کاشمري اش به من گفت جايزه ها دست «دايي مجيد»، است. گفتم چرا آقاي مجيد مجيدي؟ فرمودند نه «دايي مجيد»، گفتم کدام «دايي مجيد»، که فرمودند از بچه هاي زحمتکش دفتر ماست و هر وقت بيايي دفترمان است. خواهش کردم با آژانس بفرستيد که باز فرمودند آژانس نيست. گفتم پيک موتوري که اين بار فرمودند اين حوالي پيک مطمئن براي حمل جايزه نيست و از طرفي بايد رسيد بدهي که جايزه را گرفته يي، ديروز به سمت «دايي مجيد» به راه افتادم، «دايي مجيد» در حالي که در حال آماده کردن بساط ناهار و تکه کردن نان هاي تازه بربري خشخاشي بود، به سمتم آمد. لبخند مهربانانه يي زد و از مرد ديگري که گويا ناهار خورده بود، کليد اتاقي را گرفت. «دايي مجيد» چند بار اسمم را پرسيد. آخرش هم درست ياد نگرفت. داخل کمدي را گشت و از لابه لاي چند جايزه، ديپلم افتخاري را بيرون آورد و به من داد. چه لحظه عجيبي بود وقتي «دايي مجيد» با يک دست جايزه را به سمتم دراز کرده بود و با دست ديگر نان بربري را برش مي زد، از هيات برگزاري جشن انجمن منتقدان، کارشناسان، دلسوزان منتقدان، ستاد اجرايي، ستاد برگزاري، ستاد روابط عمومي، ستاد مديريت، ستاد تشريفات، ستاد... جشن که به راي هيات داوري احترام نگذاشته و مانع آمدن من به روي صحنه شدند، بسيار متشکرم.

چاپ شده در روزنامه اعتماد ــ شنبه، 15 تير 1387 - شماره 1716

جايزه جامانده «جشن منتقدان» از دستان دایی مجید اهدا شد

dormishian — Fri, 04 Jul 2008 21:55:18 GMT

ديپلم افتخار مستند سال از نگاه منتقدان به «جادوگر» رسيد

جايزه جامانده «جشن منتقدان» اهدا شد

خبرگزاري فارس: پس از گذشت 5 روز از جشن انجمن منتقدان و نويسندگان سينماي ايران، «رضا درميشيان» جايزه ديپلم افتخار مستند سال از نگاه منتقدان را كه اعلام آن در شب جشن، به شكل سهوي فراموش شده بود، از دستان دايي مجيد گرفت.

«رضا درميشيان» در گفت‌وگو با خبرگزاري فارس در اين زمينه گفت: چند شب پيش كه در جشن انجمن منتقدان و نويسندگان سينمايي حضور داشتم خبري از جايزه فيلم «جادوگر» نبود، جادوگر كانديداي دريافت جايزه بود ولي فيلم ديگري تنديس جشن را گرفت.
كارگردان فيلم مستند بلند «جادوگر» به فارس گفت: روابط عمومي جشن هم خبري مبني بر جايزه براي فيلم «جادوگر» منتشر نكرد و ليست برگزيدگان جشن بر مبناي جوايز اهدا شده در جشن در مطبوعات منتشر شد اما يك‌دفعه دوستان منتقد خبر با من تماس گرفته و گفتند چرا نمي‌آيي جايزه‌ات را بگيري؟
وي افزود: ديروز به من خبر دادند بايد به دفتر شخصي دبير جشن بروم تا جايزه‌ام را بگيرم. من هم با دبير جشن تماس گرفتم و ايشان هم به من گفتند بايد با «دايي مجيد» هماهنگ كني و جايزه‌ات را از او بگيري!
دستيار «داريوش مهرجويي» در فيلم «سنتوري» و «فريدون جيراني» در «ستاره‌ها» و «پارك‌وي» در ادامه گفت: با احترام به هيأت داوران دومين جشن منتقدان و نويسندگان سينماي ايران، افتخار مي‌كنم كه جايزه‌ام را از دستان «دايي مجيد» از بچه‌هاي زحمتكش دفتر آقاي محمد خراعي، دبير جشن دريافت كردم.
كارگردان مستند «درخت آرزوها» در پايان گفت: فكر مي‌كنم مراسم جشن هنوز ادامه دارد و «دايي مجيد» در حال اهداي مابقي جايزه‌هاست!
در متن تنديس اهدا شده به فيلم «جادوگر» كه امضاي سعيد مستغاثي رئيس انجمن منتقدان و نويسندگان سينماي ايران و محمد خراعي دبير جشن در پاي آن به چشم مي‌خورد، آمده است: «هيأت داوران انجمن منتقدان و نويسندگان سينماي ايران ، به دليل ايجاد فضايي صميمانه و جذاب و در عين حال جدي و با محتوا در مستندي پرتره و همچنين تلاش براي ترسيم تصويري كاملا متعادل و به دور از جهت گيري از پرتره مورد نظر، ديپلم افتخار خود را به جنابعالي تقديم مي‌كند.»
در لوح تنديس داده شده به جادوگر، اين فيلم «مستند كوتاه» عنوان شده است در حالي كه «جادوگر»، 104 دقيقه بوده و در بخش مستند بلند مورد داوري قرار گرفته است!
خبر شماره:8704140121 در گروه فرهنگی خبرگزاری فارس به تاریخ جمعه 1۴ تیر ۱۳۸۷

زیر درخت گردو

dormishian — Tue, 13 May 2008 00:43:32 GMT

به یاد فرهنگ معیری

در روستای چاران، هجده کیلومتر بعد از جاده چالوس درست در بهشتی که استاد گریم ایران را به خاک سپرده اند درختی است که برایم احترام و اهمیت ویژه ای دارد. درخت گردویی که ریشه هایش به فرهنگ معیری می رسد و سایه آرامگاه او شده است.

به بهانه رفتن همیشگی رسول احدی

dormishian — Wed, 02 Jan 2008 17:37:18 GMT

رسول احدی را در سایه نبینیم

دلم گرفت...اولین برف زمستان 86 خبر رفتن همیشگی رسول احدی را آورد و بیرق سیاه خود را بر سینمای جنگ انداخت. سینمایی که احدی در مسیر آن رشد کرده بود تا دست سرنوشت او را به یک سانحه رانندگی برساند.

دو سه ماه پیش بود که برای فیلم مستند «جادوگر» رفتم پیشش تا از علیرضا زرین دست بگوید...

به بهانه زادوروز بهرام بيضايي

dormishian — Wed, 26 Dec 2007 14:54:18 GMT

حقيقت اينجاست: بهرام بيضايي

فکر مي کردم اگر بخواهيم درميان اين همه القاب ريز و درشتي که اين روزها به

حراج گذاشته شده، خرقه اي بر تن استاد کنيم، کدام خرقه مناسب تر است؟

شايد بشود گفت «فردوسي زمان» يا مثلا «همينگوي ايراني»، در تشبيهي ديگر «رهبر و فرمانرواي کلمات» ، « نهايت سينما » ، « ميراث يک فرهنگ »، «خروش صحنه نمايش » و هزاران واژه ديگري که خود به ما مشق کرده است...

درباب سينماي رسانه ها در جشنواره

dormishian — Wed, 19 Dec 2007 23:28:18 GMT

صندلي خالي

همه ساله سالن رسانه ها مملو از چهره هاي جديدي است که عنوان خبرنگار را بر خود يدک مي کشند اما با نزديک شدن به آنها درمي يابيم که...

بررسي معضل آرشيو فيلم در سينماي ايران

dormishian — Wed, 19 Dec 2007 22:51:18 GMT

محرمانه، غير قابل دسترسي

اگر هر فيلم سينمايي ساخته شده در سينماي ايران را يک تجربه بدانيم براي بررسي، تحقيق يا اصلاً فرض کنيد تماشاي دوباره تجربيات و گذر از آنچه تکرار شده به کجا مي بايست مراجعه کرد؟ ناصر تقوايي حرف بزرگي مي زند. فيلم هاي يک ملت را مردم آن ملت حفظ مي کنند، نه فيلمسازان آن، اما تکليف ملتي که نمي داند فيلم هايش را از کجا پيدا کند، چيست؟ چند کپي خوب از فيلم هاي بعد از انقلاب داريم، منهاي فيلم هاي روي پرده“ يک“دو... سه“ بسه ديگه، نه؟

روايت فيلمبرداران سينماي ايران

dormishian — Wed, 19 Dec 2007 22:09:18 GMT

به بهانه نمايش فيلم فيلمبرداران سينماي ايران در فرهنگسرای هنر (ارسباران)

روايت فيلمبرداران سينماي ايران

عزيز ساعتي با ساخت فيلم «فيلمبرداران سينماي ايران» دست به كار بزرگي زده است و آن ساخت فيلمي از تاريخچه فيلمبرداران سينماي ايران است. فيلمي كه نبودش همواره احساس مي‌شد اما اي كاش ساعتي با كمي تامل بيشتر لفظ «ارزشمند» را به مستند خود اضافه مي‌كرد تا بيشتر ارزش كارش احساس شود.

در سوگ ساخته نشدن لبه ی پرتگاه

dormishian — Wed, 19 Dec 2007 15:22:18 GMT

به بهرام بيضايي

طاقت بيار و بمان

استاد اگر نبودي...
برايت ميزگردها مي گرفتيم، سمينار، کنفرانس، همايش و بزرگداشت ها، به سوگت رخت سياه به تن مي کرديم و تعزيه گردان مجلست مي شديم، يادداشت پشت يادداشت، مرثيه پشت مرثيه، بهترين سنگ تراش ايران را براي کندن سنگ قبرت فرامي خوانديم. مي گفتيم بنويس؛ پدر ادبيات نمايشي ايران مرد، اما مکثي و اندکي درنگ، پدر را خط مي زديم. مي گفتيم بنويس؛ همه چيز ادبيات نمايشي ايران اينجا آرميده است، بنويس يکي از آن غول ها، روشنفکري که از روشنفکري فرار کرد، مي گفتيم بنويس تمام نگراني هاي يک نسل براي نسل بعد، ميراث يک ملت، تعصب يک سينما، خاموشي يک تفکر، غيرت و...